อยู่ไกลจนสุดสายตา ไม่อาจเห็นว่าเราใกล้กัน
และทุกครั้งหัวใจฉันยังคงไหวหวั่นกับความท¬รงจำ
นึกถึงครั้งแรกเราพบกัน เธอและฉันไม่เคยต้องไกล
ในวันนี้ฉันต้องเผชิญความไหวสั่นอยู่ภายใน¬ใจ
กลัวการที่เราไกลกัน กลัวว่าใจจะเปลี่ยนฝันไป
ความจำที่เคยสดใสเมื่อตอนที่เธอยังคงอยู่
เพิ่งเข้าใจว่าความเดียวดายมันเหงาเพียงใดเมื่อเธอหายไป
เป็นหนึ่งคำถามที่ฉันยังตอบไม่ได้
เมื่อสองเรานั้นยังคงห่างไกล
รู้บ้างไหมคนไกลยังคงหวั่นไหว
อยากขอสักครั้งได้ไหมกลับมาตอบคำถามที่มีแต่เธอที่รู้
เธอ เธอยังคิดถึงฉันไหม（เพราะอะไรเหตุใดเธอต้องไป）
เมื่อสองเรานั้นยังคงห่างไกล（รักของเราที่สวยงาม）
เมื่อเวลาพาเราให้ไกลกัน（จางหายไปตอนไหน）
รู้บ้างไหมคนไกล（เพราะอะไร）
ยังคงหวั่นไหว（คำถามยังค้างในใจ）